loading...

به سرزمین مــــــــــــــلکه ها خوش آمدید

پیش از این ها پیش از این ها فکر می کردم خدا خانه ای دارد کنار ابرها   مثل قصر پادشاه قصه ها خشتی از الماس و خشتی از طلا   پایه های برجش از عاج و بلور برسر تختی نشسته با غرور ...

پیش از این ها فکر می کردم خدا...

ملـکـــــــه بازدید : 487 پنجشنبه 14 آذر 1392 نظرات (0)

پیش از این ها

پیش از این ها فکر می کردم خدا

خانه ای دارد کنار ابرها

 

مثل قصر پادشاه قصه ها

خشتی از الماس و خشتی از طلا

 

پایه های برجش از عاج و بلور

برسر تختی نشسته با غرور

...

به ادامه مطلب مراجعه کنید.

 

پیش از این ها[1]

 

پیش از این ها فکر می کردم خدا

خانه ای دارد کنار ابرها

مثل قصر پادشاه قصه ها                                               نیت من در نماز و در دعا

خشتی از الماس و خشتی از طلا                                ترس بود و وحشت از خشم خدا

 

پایه های برجش از عاج و بلور                                        هرچه می کردم همه از ترس بود

برسر تختی نشسته با غرور                                          مثل از بر کردن یک درس بود...

 

ماه،برق کوچکی از تاج او                                                  مثل تکلیف ریاضی سخت بود

هرستاره،پولکی از تاج                                                   مثل صرف فعل ماضی سخت بود

 

اطلس پیراهن او،آسمان                                                   تا که یک شب دست در دست پدر

نقش روی دامن او ،کهکشان                                             راه افتادم به قصد یک سفر

 

رعد و برق شب،طنین خنده اش                                           در میان را در یک روستا

سیل و طوفان ،نعره ی توفنده اش                                          خانه ای دیدم،خوب و آشنا

 

دکمه پیراهن او،آفتاب                                                        زود پرسیدم :پدر این جا کجاست؟

برق تیغ و خنجر او،ماهتاب                                                گفت این جا خانه ی خوب خداست!

 

هیچ کس از جای او آگاه نیست                                           گفت این جا می شود یک لحظه ماند

هیچ کس را در حضورش راه نیست                                      گوشه ای خلوت نمازی ساده خواند

 

پیش از این ها خاطرم دلگیر بود                                             با وضویی،دست و رویی تازه کرد

از خدا،در ذهنم این تصویر بود                                               با دل خود ،گفت و گویی تازه کرد

 

بود،اما در میان ما نبود                                                        گفتمش:پس آن خدای خشمگین

مهربان و ساده و زیبا نبود                                                     خانه اش اینجاست؟اینجا،در زمین؟

 

دردل او دوستی جایی نداشت                                                 گفت:آری ،خانه ی او بی ریاست

مهربانی هیچ معنایی نداشت                                                   فرش هایش از گلیم و بوریاست

 

هرچه می پرسیدم از خود از خدا                                              عادت تو نیست خشم و دشمنی

از زمین، از آسمان ،از ابرها                                                       نام او نور و نشانش روشنی

 

زود می گفتند :این کار خداست                                                 قهر او از آشتی شیرین تر است

پرس و جو از او کاری خطاست                                                      مثل قهر مهربان مادر است

 

هرچه می پرسی جوابش آتش است                                         دوستی را دوست معنی می دهد

آب اگر خوردی ،عذابش آتش است                                              قهر ما با دوست  معنی می دهد

 

تاببندی چشم،کورت می کند                                                   هیچ کس با دشمن خود قهر نیست

تاشدی نزدیک ،دورت می کند                                                  قهری او هم نشان دوستی است...

 

کج گشودی دست،سنگت می کند                                           آن خدای پیش از این را باد برد 

کج نهادی پای ،لنگت می کند                                                   نام او را هم دلم از یاد برد

 

تا خطا کردی ،عذابت می کند                                                 آن خدا مثل خیال و خواب بود

در میان آتش ،آبت میکند...                                                    چون حبابی ،نقش روی آب بود

 

با همین قصه دلم مشغول بود                                             می توانم بعد از این با این خدا

خواب هایم ،خواب دیو  و غول بود                                       دوست باشم،دوست،پاک و بی ریا

 

خواب می دیدم که غرق آتشم                                           می توان با این خدا پرواز کرد

در دهان شعله های سرکشم                                         سفره ی دل را برایش باز کرد...

 

در دهان اژدهایی خشمگین                                              می توان درباره هر چیز گفت

برسرم باران گرز آتشین                                                می توان شعری خیال انگیز گفت

 

محو می شد نعره هایم بی صدا                                      مثل این شعر روان و آشنا

در طنین خنده ی خشم خدا                                        ((پیش از این ها فکر می کردم خدا...))


[1].بگرفته از کتاب به قول پرستو(شعر پیش از این ها)با تخلیص

ارسال نظر برای این مطلب

نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B :S
کد امنیتی
رفرش
کد امنیتی
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
درباره ما
Profile Pic
این وبلاگ توسط ملکه ایرانی جهت گسترش فرهنگ حجاب و عفاف طراحی شده است.باشد که بتوانم قدمی در راه ترویج این فرهنگ ارزشمند و والا برداشته باشم.قابل توجه است دراین وبلاگ سعی شده است مطالب کوتاه باشد تا گیراتر و تاثیر گزار تر قرار گیرد. لطفا پس از مطالعه مطالب وبلاگ نظردهید و شما می توانید در این وبلاگ عضو شده و مطالبی درباره حجاب با نام خود برای وبلاگ ارسال کنید تاشما هم بتوانید در این راه قدمی برداشته باشید. باتشکر مدیروبلاگ
اطلاعات کاربری
  • فراموشی رمز عبور؟
  • نظرسنجی
    از100چه نمره ای را به سرزمین ملــکــــــه ها می دهید؟




    پیوندهای روزانه
    درباره سرزمین
    درباره سرزمین
    آمار سایت
  • کل مطالب : 178
  • کل نظرات : 112
  • افراد آنلاین : 1
  • تعداد اعضا : 22
  • آی پی امروز : 40
  • آی پی دیروز : 44
  • بازدید امروز : 140
  • باردید دیروز : 56
  • گوگل امروز : 0
  • گوگل دیروز : 0
  • بازدید هفته : 140
  • بازدید ماه : 2,478
  • بازدید سال : 37,484
  • بازدید کلی : 325,602
  • کدهای اختصاصی

    پشتیبانی

    پخش زنده حرم
    پیج رنک گوگل این صفحه را به اشتراک بگذارید
    ابزار رایگانابزار به اشتراک گذاری مطالب

    ابزار هدایت به بالای صفحه


    دريافت کد :: صداياب